Kradnę, by żyć

Niestety życie zmusza nas do wyborów pomiędzy sprawiedliwością a przetrwaniem i szansą na godne życie. Ubóstwo nas przytłacza, pokonuje. To powoli nas zabija, nie możemy tak dalej żyć, chcemy to skończyć, zmienić, zacząć żyć godnie. Byłeś dotąd prawy i sprawiedliwy, postępowałeś zgodnie z prawem, ale czułeś, ze prawo nie stało za tobą. Czułeś się oszukany przez Zycie, miałeś go dość, chciałeś po prostu zaznać spokoju i godnego życia. Zauważyłeś, jak inni znajdujący się w twojej sytuacji radzili sobie. Zaczęli kradnąc, wymuszać, czynić grabieże. Powoli zaczęli wychodzić na prostą, mieli pożywienie, normalne mieszkanie w godnych warunkach. Ty byłeś prawy i c o z tego miałeś? Biedę, głód i strach przed jutrem. Postanowiłeś zaryzykować. Pierwsza kradzież poszła wyjątkowo sprawnie. Bałeś się, ale wszystko poszło po twojej myśli. Miałeś wyrzuty sumienia, ale usprawiedliwiałeś to dobrem swoich dzieci. Zauważyłeś ze to wyjątkowo łatwy sposób na przetrwanie i uzyskanie pieniędzy. Czy warto kraść, by godnie żyć? Czy cel uświeca środki, nawet w tej sytuacji? Czy złodziejstwo i grabieże są jedynym rozwiązaniem?